درود و به‏درود

جوان‏تر که بودم چقدر تشبیه کسانی که زمانی را در زندگی همراه می‏شوند به که‏کشان‏ها دوست داشتم؛ فکر می‏کردم انسان‏ها هم مانند که‏کشان‏ها هستند، دست-بر-قضا ممکن است در بی‏کران فضا در کنار یک‏دگر جای گیرند و درهم بپیچند و یکی شوند و که‏کشانی بزرگ‏تر بسازند؛ و می‏توانند هم از کنار هم گذر کنند هریک تا بی‏نهایت به‏راه‏خود روند.

چه تلخ است و شیرین درود و به‏درود ستارگان و که‏کشان‏های زیبا.


* Henri Matisse.

** Hermann Stenner.